Van lichaam naar echobeeld

Achtergronden

Bij echografie wordt gebruik gemaakt van hoog frequente geluidsgolven, die voor het menselijk gehoor niet waarneembaar zijn. De geluidsgolven worden het lichaam ingezonden door een transducer (kleine scanner, taster) direct op de huid te plaatsen. De transducer is een apparaatje dat geluidsgolven kan zenden en ontvangen. Om het geluid goed te kunnen ontvangen en uitzenden zit er gel tussen de transducer en de huid. Het uitgezonden geluid wordt door de organen in het lichaam teruggekaatst (echo) naar de transducer. 

Het geluid wordt in een elektrisch signaal omgezet dat via een snoer aan de computer is verbonden, waardoor een beeld bestaande uit grijstinten op de monitor ontstaat. Het onderzoek is pijnloos en ongevaarlijk. Aangezien hier geen straling gebruikt wordt, is het ongevaarlijk. Van de geluidsgolven voelt u helemaal niets. In een transducer bevinden zich piëzo-elektrische kristallen. Door elektrische signalen worden deze kristallen in trilling gebracht en genereren geluidsgolven. 
De geluidsgolven breiden zich uit in het lichaam. Ze worden, op grensvlakken tussen structuren met een verschillende dichtheid, teruggekaatst. De teruggekaatste geluidsgolven worden door dezelfde piëzo-elektrische kristallen ontvangen. Nu vindt het omgekeerde proces plaats. De kristallen raken in trilling en genereren elektrische signalen, dat elektronisch verder wordt verwerkt tot een beeld op de monitor. Het beeld op de monitor is een zwart-wit beeld, met veel grijstinten. De mate van de zwarting is afhankelijk van de weerkaatsing van de geluidsgolven in het lichaam. Lucht veroorzaakt meer weerkaatsing in het lichaam dan vloeistoffen (urine en bloed). Om die reden worden vloeistoffen donkerder afgebeeld dan lucht.